Bir bahar akşamının serinliğinde,
Gecenin karanlığın da,saatin sıfır ikisinde,
Hastane bahçesindeki bank'ın üzerin de
Geldin dertlerimi dinlemeye.dertleşmeye.
Çok küçüktün o zamanlar,çok da sevimli,
Ayaklarıma dolanırdın,biraz isterdin sevgi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta