uçurumun kıyısındaki bir hayatın,
için için yanan bombasının pimini çektin,
patlıyorum alabildiğine sessizce..
anlık patlamayı,
günlere yaydım..
her gün dağılıyorum parça parça,
oraya buraya..
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta