Uykular bölünüyordu, rüyalar bölünüyordu
Ve hatta hayatlar…
Bir bomba düşüyordu en olmaz vakitte, vakitsizce
Gecenin karanlığında, tamda dolunay vaktinde…
Tamda çocuklar uykuya dalarken ve ağaçlar, yapraklar
Ve gecenin örmeye çalıştığı ne varsa, ürperirken
Bir bomba düşüyordu karanlığı yırtarcasına
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




çok hoş kardeşim banada şiirlerini yollarsan sevinirim Allaha emanet ol selam ve dua ile...
Selam gönül dostu,
Karanlığı dost edinen şeytanlar
Can pazarında çok hesap yaparlar
Sırtlarına günahları toplarlar
Yaradanın gazabına uğrarlar
Değerli kaleminizin ömrünüzce gönüllere damlaması dileğiyle,saygılar.
yüreğine sağlık... harika bir şiir.
'herkesin kaçtığı ama kurtulamadığı ölümü yüklenip en can alıcı yerine düşüyordu insankığın' beni en çok etkileyen cümlen çok güzel yazmışsın yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta