İnsanlığın yüz karası,
Şu bölücü teröristler.
Kökü geçip, kırılası,
Şu bölücü teröristler.
Nice insanlara kıydı,
Nicesini sakat koydu.
Vatanın temelin oydu,
Şu böcülü teröristler.
Zehir satıp, zehirledi,
“Parola ölümdür!” dedi.
Haramı, zıkkımı yedi,
Şu bölücü teröristler.
Vicdanı olsaydı acık,
Vurur muydu çoluk-çocuk.
Yılan, çıyan, sinsi böcük,*
Şu bölücü teröristler.
Avrupa’da yallandılar,
(ABeDe’de )nallandılar.
Şo Irak’ta dillendiler,
Şu bölücü teröristler.
Askerime pusu kurdu,
Analar saçını yoldu.
On binlerce insan vurdu,
Şu bölücü teröristler.
Neden “açılım!” dediler?
Af çıktı, geri geldiler.
Milli birliği sildiler,
Şu bölücü teröristler.
Şehitlerim feryat etti,
Gazilerim bin ah çekti.
KARAC’OZAN; cana yetti,
Şu bölücü teröristler.
Şu bölücü eşkiyalar.
24.10.2009 GÖLBAŞI
*böcük: Böcek
Cahit Konut
Kayıt Tarihi : 23.5.2020 00:17:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!