Bolu Yaylaları Şiiri - Atilla sekmen

Bolunun yazı çiğdem,kışları kardelendir
Gökkuşağı altında, rengarenk umutların
Gördükleri düşleri, anlatırken yaylalar,
Çam kokar gözyaşları, burada bulutların

Bir başkaydı aldığım, nefesin tadı bile
Yağmur bulutla kardeş, ağaçlar toprak ile

At yaylası, Aladağ, Çele,Sarıcasıyla
Sincaplar dallarında, yerde karıncasıyla
Zümrüt renkli dağları, nakış nakış işlemiş
Gör diye güzel Rabbim, ol diye fırçasıyla

Hala büyüsündeyim, ilahi çizgisinin
Muhteşem şu tabloda, dağların ezgisinin

Köroğlu Bolu beyi, barışmışlar sor hele
Unutmuşlar maziyi, el ele ve diz dize
Gölcük cennetten köşe, gün batımı gör hele
Kızık yaylalarından, yeni indim kökeze

Karıştım beş pınarda,akarken su sesine
Keskin kekik kokusu, sinmişti nefesime

Kaçmış dağlar ardına, sanki bir ermiş gibi
Çekilmiş inzivaya,postunu sermiş gibi
Derin bir hülyadadır,sünnet gölünde zaman
Sonsuz saatlerini, vuslata kurmuş gibi

Bolunun yaylaları sanki billurdan rüya
Mutluluklar düşüyor ayın şavkıyla suya

Gözler mutlu resimde, anı seyrediyordu
Börtü böçek ot çimen, yollar yamaçlar köyler
En güzel duyguların, hülyaların sözüyle
Rüzgarlar alkış tutar, zirveler türkü söyler

Dörtdivanda dertlinin, sazıyla geldim dile
Mengen yolu üstünden, yol aldım yedi göle

Ufuklarda vedaya, hazırlanan güneşle
Susarak şakalaşan, bir gör kelebekleri
Körebe oynuyorlar, her gece yıldızlarla
Işıksız resimlerin, konuşan o renkleri

Gözleri ince ince, bir hilalin içinde
Yüreği çırpınıyor, yaprakların ucunda

Bir çalı ateşinin, başında sabahlarken
Ben şu helal soframın, aşının kaşığıydım
İnsan kendine ait, yarına yol alırken
Ruhumla şafağında, ufkunun aşığıydım.

Bir dal bir gül bir fidan, bir yaprak oluverdim
Bolu yaylalarında, sevgiyle soluverdim

Ne günün farkındaydım, ne burada saatin
Kalemi yüreğimdi, el değmedik hislerin
Ateş gibi çırpınan, gölgemle peşindeydim
Dağdan dağa dolaşan, öksüz kalmış sislerin

Yeniden doğduğumu, arındığımı gördüm.
Sevgiyle renk renk açan, çiçeğe yolu sordum.

Köroğlu dağlarından, geçerken çamlı bele
Sanki yeşil ipekten, gönlü bir şal içinde
Dilsiz bir kaval gibi, rüzgarların nefesi,,
Kulaklarımda sesi, söz dilinin uçunda

Varlığıyla barışık, yok dedi burda suçlu
Saygı her şeyden üstün, sevgi her şeyden güçlü

Karşı yamaçta sürü, çoban yanında kangal
Selamlaşıp oturduk, biraz ettik hasbihal
Bolu yaylalarının o sevdalı nergizi
Dili bir su gibiydi, kalbi kurumuş bir dal

Çobanın hikayesi, gönlünün yarasıyla
Mecnundum meczup oldum diyordu karasıyla

Gülümsüyorken yüzler, gözler yeşile dalar
Renklerin nakşında dır, desen desen ovalar
Şırıl şırıl dereler, koşuyorken göllere
Hülyalar mabedinde,sükuneti kovalar

Her şey aynı ışığın, gölgesinde bir heves
Bolu yaylalarında, aşkla dolu her nefes