bolkar çığlığı
gözleri karanlığı delen bir ışık huzmesiydi, parlıyordu
zamansız bir mevsimde, güneş ya da ay tutuluyordu
ak kayadan düşen yabanıl bir ceylanın o bitkin telaşı
son bolkar çığlığında kim av-kim avcı? aşk ölüyordu
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta