BOLAMAN'DA İBRAHİM'E
Kudretli mazilerin gözlem evidir kalbin
Ne güzel beklemişsin asırlık sabırlarla
Yaslanıp kadim heybetli taş duvarlara
Cumbalarında en makbul dualarla
Bazen Ünyenin o yüksek yaylalarında
Bazen engin zikir sesiyle dalgaların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta