Gittikçe nötrleşen duygularıma zıt kutup bulmakta zorlanırken ben,
Bir taraftan da mantığımın pusulasının titreşen kollarıyla boğuşuyorum.
İkisinin de ikişer ucunu boklamışım,
Lanet olası şehrimin sokaklarının arındıran yağmurda da yıkansam,
Farkım yok foseptiğimdeki sıçanlardan.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




çok güzeldi ya
kutlarım yürekten...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta