Bohça Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Diyorsun ki ne halin varsa gör
Sende bilirsin ki öyle olmuyor
Kişi sevince ve yenik düştüyse
Hatalar yapar üstelik istemsizce
Bilir ki artık fayda yoktur, silinmiştir gönülden
Ve dahi hayalden
Ne yapsa çaresiz, yok hükmünde
Yalvarıp, sınanmaksa sadece
Bir bahaneye mazerettir tek bir cümlede
Oysa sevi dedikleri bir adamın gönlünde
Sırça köşktür, ne yapsa kırılacak incelikte
Titrer, titrer de bin renkte
Boyar durur düşte, hepsi bir sersemlikte
Arsızlık, sapkınlık ne kelime
En şahane, ihtişamı ile başköşede
Boyu, huyu sen, sen şeklinde
Sen düşer, düşlere
İçe oturur; çöreklenir ilk ve son söz ile
Ne yapıyorsun çek elini
Yahut huzursuz etme beni
Bilir ki ilk sözde; özde, gönülsüz
Sende yok, yok cürümünde
Bunların hepsi bordo kadife bir bohça içinde.