Boğuyor beni Şiiri - Nurettin Akdeniz

Fırtınalar sessiz olur mu söyle ?
Bu gönül divane seviyor seni
İnsan bir başına kalır mı böyle ?
Sensiz yalnızlığım boğuyor beni

Ahu gözün saklı baharlar gibi
Sözlerin kokulu buhurlar gibi
Sevdan yakar tüter buharlar gibi
Sensiz yalnızlığım boğuyor beni

Adın ile güller açarken benden
Mutluluk rüzgarı geçerken benden
Akıl firar eder uçarken benden
Sensiz yalnızlığım boğuyor beni

Yoluna bakarken dalar gözlerim,
Her nefeste seni anar sözlerim,
Zamanı sayarken kurur özlerim
Sensiz yalnızlığım boğuyor beni.

Gece ayazında hasret beklerken
Şafaklar söküyor günler eklerken,
Birlikte resmimiz elde koklarken
Sensiz yalnızlığım boğuyor beni.

Bir bakışın yeter hayat şan alır,
Gül tenin tenime değse ne olur,
Lakin yoksun işte ahlarım kalır
Sensiz yalnızlığım boğuyor beni.

Bir adım kalmışken vuslat yolunda
Hep aksilik çıkar izin yılında
Figan kalır yalan dünya elinde
Sensiz yalnızlığım boğuyor beni.

Nurettin Akdeniz

16/01/2026