Bilmem hangi böğürtlen bu kadar güzel ve tatlı olur ki,
Güneşin altında pişen rüyalar gibi,
Dudağımda eriyen bir sır gibi,
Her lokmasıyla kalbimi sarar sessizce.
Ve rüzgâr fısıldar ağaçların arasında,
Sanki bana senin adını söylüyor her yaprak,
Bir an durur zaman, nefesim bile susar,
Tatlı bir huzur iner yüreğime, seninle.
Akşamın altın ışıkları düşerken toprağa,
Gözlerin gibi parlayan bir umut kalır bende,
Ve her böğürtlen, her tatlı an,
Sana dair bir şiir olur, sessizce, gizlice.
Ve gece çökerken yıldızlar tek tek yanar,
Gökyüzü bile bilir seni düşünürken kalbimi,
Rüyalarımda elini tutarım, sessiz ve sıcak,
Ve böğürtlen tadında bir sevda düşer dudaklarıma.
Sonra sabahın ilk ışığında anlarım,
Seninle geçen her an, bir meyve kadar değerli,
Tatlı, olgun, unutulmaz…
Ve ben, her böğürtlen lokmasında, seni bulurum yeniden.
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 17:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!