Hani, sizin caddede bir çocuk var,
Kara – kuru, cansız bir şey.
Hani kimi simit satar, bağırır acı acı…
Dökmez kimi de hiç dil,
Sessiz sakin
Uzatır bir köşeden size kağıt mendil!
Belki de bir çıraktır,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Hocam böylesi ilğinç konuları nerden buluyorsunuz???? şiiriniz başlanğıç ve bitiş şekliyle harika bir şiir... Şiir biraz kısa olmuş amma......;)))))) saygı ve selamlarımla... tam not...............
'böğürtlen çocuk' tabiri çok hoş be yaw..
ben bu hikayeyi tanıyorum...kara kuru çelimsiz,finike'nin bunlar!
...................................................
Sabah, akşam pırıl pırıl giysili,
Bakışları ışık ışık gelir geçer,
Gülüşerek önümden öğrenciler.
Soğuktan değil, içim titrer,
Arkalarından bakarken.
Bir tablo canlanıverir
Gözlerimin önünde
Başlarına öğretmen olmuşum,
Yazmışım kara tahtaya:
Okuyun çocuklar,
Düşmeyin sağa sola,
Girmesin başınız belaya,
Çalışmak zorunda kalmasın,
İtilip kakılmasın,
Sevilsin,korunsun,okusun,
Tüm çocuklar,mutlu olsun...
........................................
Anlamlı ve anlatımı olağanüstü güzel.
ahenkli,okumayı sevdiren
menzili maksuduna aheste aheste
ulaşmış oldukça uzun soluklu bir serbest.
Emeğinize ve yüreğinize sağlık efendim.
çok çok güzeldi.TEBRİKEDİYORUM...
...............HALİLŞAKİR
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta