Boğuluyorum gözlerinin derinlerinde
Gittikçe daha da kararıyor etraf
Gün doğmuyor, ışık yok, yine de korkmuyorum
Battığım yerin güzelliğindendir belki de
Kayboluyor insanların sesleri, alayları, suretleri
Kahkahaları gülüşleri boş, handikap değil bana hiçbiri
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta