Boğaziçi Şiiri - Mustafa Sedefoğlu

Bir rüzgâr esiyor, denizden bedenime doğru
Beykoz’daki kahve kokusu ciğerlerimde.
Çubuklu Hayâl oluyor birden karşımda,
Çıtırdayan şömine, sıcak çay geliyor aklıma,
Beykoz Korusu’nda, çiğ damlaları yapraklarda,
Dokunsan hissedersin soğukluğunu... Kıyamıyorsun.
Deniz kaynama noktasında,
Ama Kandilli, Hisar, Küçüksu sessiz sedasız.
Emirgan Çınaraltı’nda bir kız,
Saçları başak, gözleri deniz yeşili.
Teni boğaz köpüğü vapurların arkasında.
Aklı kimbilir nerede şimdi.
Martılar çığlık çığlığa, dalgalara vokâl misâli.
Boğaziçi... İstanbul’un simgesi,
Aşkların başlama noktası, vazgeçilmezi.
Her noktası farklı, her ânı özel...
Boğaziçi... Yaşamın ta kendisi...

(İstanbul, 28/09/2007)