Boğaza Düğümlü Vedalar Şiiri - Haydar Güner

Yanaşmadın kıyıma hiç
Halatların gevşemedi
Gözlerinle kurmadın denizi
Suda bile iz bırakmadın
o yüzden ben şimdi
boğaza düğümlü bir veda gibi duruyorum.

Sana anlatacak ne kaldıysa
dilimin ucunda kaldı
dudaklarım mühür
sözüm firarda
çünkü sen çoktan hükmünü vermiştin
giderken değil, susarken.

Senin aşk dediğin
dizilmiş bavullar kadar sessizdi
benimki
bir uçurumdan atlamaya yeminli
yalınayak bir koşuydu sana.

Kendinden sakındığın her şey
bende infilak etti
bir kalbin içinde büyüyen
tek kişilik bir kıyamet gibi
sustum, çünkü söyleyeceklerim
senin anlayacağın dilde değildi.

Ve şimdi
son sözü ben söylemiyorum
çünkü en büyük lafı
hep giden bırakır arkasında.