Bodrum'da Aşk Şiiri - Namık Ant Benson

Gece üstümüze kapanır Bodrum’da,
Elin kolumda değil,
Doğrudan yüreğimdedir.

Tenin tuz kokar,
Deniz mi sensin
Yoksa ben mi sana karıştım
Ayırt edemem.

Omzuna dokunurum,
Bir yaz yanar parmaklarımda.
Sessizliğin bile
Bedenle konuşur burada.

Nefesin yakındır,
Yakınlık başlı başına bir dil.
Sözcükler geri çekilir,
Ten öne çıkar.

Bir adım yaklaşsan
Gece daralır,
Yıldızlar bile bakmamaya çalışır
Bu mesafeye.

Zaman erir sırtımızdan,
Ter gibi,
Sabahı düşünmeyiz,
Çünkü düşünmek soğutur.

Bodrum’da aşk
Gözle değil,
Derinlikle yaşanır.

Ve ben bilirim:
Bazı geceler vardır
İnsan bedenini değil,
Kendini bırakır.