Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
bi gün bi bodrum aralığından seslenen boğuk dumandır belki de bacakalrınızı hala sıska durduran...
sayın ki kimsesizliğe ilişkin anektodlar; düş'müş kimliksizliklerden ve bir nevi çoğul kimlikli olmaktan! burnunu çeken gün ışığının ölücül noktasındaki canlılık ve düpedüz hiçlik ve yine herşeyin ilk çocuğu... ve sanki kozmodromda evreni grifitleyen düş'ten sözcükler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta