Duman,
her yer, ölümüne boğuk...
yürüdüğüm yerlerde
bir kitap aralığı
altı çizilmiş sözcük bıraktım,
açıp bakma (yın) !
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




bi gün bi bodrum aralığından seslenen boğuk dumandır belki de bacakalrınızı hala sıska durduran...
sayın ki kimsesizliğe ilişkin anektodlar; düş'müş kimliksizliklerden ve bir nevi çoğul kimlikli olmaktan! burnunu çeken gün ışığının ölücül noktasındaki canlılık ve düpedüz hiçlik ve yine herşeyin ilk çocuğu... ve sanki kozmodromda evreni grifitleyen düş'ten sözcükler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta