hüzünlüyüm bu akşam
kan doğradım gözyaşlarıma
bir böcek misali ezilmedim, ezilemedim ya;
bir böcek gibi yalnızım rüzgarda.
hiç mi eğilmedim önünde belki durmak için zamana karşı
belki de bir yarışın sonunda yenik düşmemek için ki kimbilir
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta