Ey fâni sevgili!
Gonca güllerimiz açmadan soldu,
Gözleriyle yedi eller bizleri;
Her yanımız aşkın düşmanı doldu,
Paramparça etti diller bizleri..
Bahara doymadan hazana erdik,
Fitneyle savaşta kayıplar verdik,
Güya ayrılmamız ne mümkün derdik,
Ayırdı ne yazık kullar bizleri..
Hani yâr nerede verdiğin sözler?
Baktıkça huzura erdiğim gözler?
Bağrımı kavurdu attığın közler,
Kopardı sonunda yollar bizleri..
Her gece hayâlen mâzide gezdim,
Benliğimi senin hasretle ezdim,
Hayattan soğuyup canımdan bezdim,
Buraya getirdi yıllar bizleri..
Tarsûsî olduysam payın çok büyük,
Hasretin gönlümü yakan bir körük,
Şiire dönüşür çıkan her sözcük,
Herkese duyurdu teller bizleri...
"Adem KAÇAR - 15/06/2026"
Adem KaçarKayıt Tarihi : 15.06.2026 23:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!