05.14.1995 Şanlıurfa akçakale
Değersiz kaldı cümlelerimiz
Duygusuz oldu aşklarımız
Acımasız oldu kalplerimiz
Ve çoraklaştı vicdanlarımız
Bu köhneleşmiş dünyada
Ne ara böyle benliğimizden
Çevremizden, kendimizden uzaklaştık?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta