Benim Sevdam Şiiri - Veysel Sari

Bakmayın öyle yüzümün kireç tutmuş duvarlarına,
Benim sevdam, bir faili meçhul gibi saklıdır bağrımda.
Öyle herkesin bildiği,
Köşe başlarında satılan boncuklu sevdalardan değil bu...
Bu; bir gece yarısı baskınında çalınan gençliğim,
Bu; mahpus damında kuruyan bir karanfil,
Bu; uçurum kenarında tutunmaya çalışan bir gurbet türküsüdür!
Şimdi sıkı durun, Yüreğimin emniyet kilidini açıyorum...

Beton duvarlar arasında açan bir çiçek gibi
Zulmün ortasında direnen bir dilek gibi
Benim sevdam öyle sessiz, öyle derinden Koparır
alır adamı, taa can evinden!
Sokak lambaları şahidimdir her gece
Adını ezberledim, hece hece, gizlice.

Benim sevdam, bir ömürlük kavgadır yüreğimde!
Benim sevdam, zincir vurulmaz bir dünyadır ellerimde!
En kıymetli emanet gibi sakladım seni bende
Vuslatın o ilk sabahı gibi, bekliyorum en derinde!

Gözlerin; bir mülteci kampı kadar yorgun ve hüzünlü
Gülüşün; barışa atılan ilk imza gibi, her zaman dünkü...
Bize bu aşkı haram kılanlar utansın gülüm
Biz ki sevdayı; ölümün önünde, ekmek kavgası bildik.
Varsın vursunlar bizi sırtımızdan
Biz, kendi külümüzden doğmayı sevdik.

Şimdi iyi dinleyin!
Bu aşk, ne geçici bir heves,
Ne de rüzgarda savrulan bir kağıt parçasıdır!
Ben seni, bir istasyon şefinin düdüğündeki o yalnızlıkla değil,
Toprağı yaran o ilk fidanın inadıyla sevdim.
Sen benim; haksızlığa karşı sustuğum feryadım,
Gece yarısı daktilomda yarım kalan yazım,
Ve alnımın çatına yazılmış o kara yazımsın.

Varsın kapansın bütün kapılar yüzümüze,
Varsın silinsin izimiz bu şehrin sokaklarından.
Sen benim içimde hiç sönmeyen bir kor ateş,
Ben senin yolunda bitmek bilmeyen o sabır nöbetim.

Bize "vazgeç" diyenlerin inadına,
Bir eyvallah çeker, ömür boyu bekleriz biz!
Biz ki; Yoklukta bölüşülen bir somun ekmeğin sıcaklığını bilmişiz,
Zalim ayrılığın defterini, kendi ellerimizle dürmüşüz.

Şimdi hangi rüzgar savurursa savursun bizi,
Hangi fırtına koparsa kopsun...
Bizim sevdamız;
Yarım kalmış bir hikayenin,
En onurlu sayfasıdır artık.

Başın öne eğilmesin...
Sevdamıza kurban olayım!
Gülümse ey hayat,
Çünkü biz, hâlâ o ilk günkü gibi dimdik,
Hâlâ o ilk günkü gibi mağrur ve tertemiziz!