Bizim Köye Gönül Borcu Şiiri - Sadık Koc ...

GÖNÜL BORCU
Bende gideceğim ata yurduna,
Karışmak dilerim kurtla kuşuna.
Diz çöküp ağlasam mezar taşına,
Benim o köylere gönül borcum var.

Topraktan fırının isli çöreği,
Babamın damdaki sergi döşeği,
Yemlesem ahırda bizim eşeği,
Benim o ellere gönül borcum var.

Çeliği çomağı kursak harmana,
Simsimle katsak dozu dumana.
Düğün var desek de yedi cihana,
Benim o köylere gönül borcum var.

Çoban olsam azık alsam yanıma,
Çökelek, soğanı sarsam canıma.
Bir pınar başında doysam kanıma,
Benim o köylere gönül borcum var.

Eğri Mahlep'ten de yollara baksam,
Dört yüz seksen gelse, sevdayı yaksam.
Babamın elinden fileyi kapsam,
Benim o köylere gönül borcum var.

Bizim fino fındık havlayıp dursun,
Bana "neredeydin" hesabı sorsun.
İsterse yaşımız yetmişi bulsun,
Benim o köylere gönül borcum var.

Kızıltuğ sitemle mermiyi çekti,
Hedefi ben oldum, sözleri sekti.
Benim de sineme efkârı ekti,
Benim o maziye gönül borcum var.

Gönül kalesini yıkıp da gitme,
Beni bu gurbette perişan etme.
Sözümün özünü sakın kirletme,
Gel bu Kalemsiz Şair’i incitme,
Benim o köylere gönül borcum var.