şiir dostu dense yeter
Seksen sekiz no lu koğuşun
Yedi dokuz nöbetçisiyim bu gece.
Bir elimde nöbet defteri
Saymaktayım tüfekleri.
Birazdan devriye gelir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bana sensiz denizde
Pusulayla dümensin
Güzel bir şiir saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta