Bizim Kampüs Şiiri - İsmail Abalı

Bu kampüsü kuran mimar
Köyü şehir mi zannetmiş
Yapılır mı böyle imar
Bütçeyi hep yağmalatmış

İnsanlığa ibret diye
Kazık yesin devlet diye
Muazzam bir hizmet diye
Garip garip bina çatmış

Fakülteler altlı üstlü
Kantini var sade tostlu
Gezemezsin eşli dostlu
Dağ başına bizi atmış

Neyi görüp neyi duyup
Koşup gelmiş şehri koyup
Taşı kesip yeri oyup
Dağlar delen bir Ferhat'mış

Öğrenci var kafesi yok
Acıkınca büfesi yok
Bu mimarın kafası yok
Tek eğlence şok marketmiş

Kampüs otuz günlük yoldur
Hemen dibi karakoldur
Akrep yılan çıyan boldur
Meğer vahşi bir hayatmış

Personelin yüzü gülmez
Dolmuşçular sürüş bilmez
Bu kampüse giden gelmez
Hiç bitmeyen bir gurbetmiş

Eksik olmaz iti kurdu
Cinler bile göçe durdu
Bin rakımlı kızlar yurdu
Gökyüzüne doğru batmış

Kar yağınca kayak yaptık
Okul diye dağa saptık
Kış gününde pür azaptık
Bina kardan yana yatmış

Gece dersi korku filmi
Boşvermişiz fenni ilmi
Hiç görmedik böyle zulmü
Si Vi'mize çok şey katmış

Bari temiz havası var
Ciğerlere devası var
Abalı'nın duası var
Yeterince hayal satmış