Bizim Bacılar Şiiri - Köşektaş Türküleri

Şafakla uyanır, ocağı yakar
Elinin isiyle hayata bakar
Gözünün pınarı sessizce akar
Emeğin adıdır bizim bacılar.

Sırtında küfesi, odunu taşır
Karda çamurda yolları aşır
Zorlukla her gün gizli savaşır
Sabırla örülür bizim bacılar.

Ayazda çamaşır buz tutar elde
Dualar dökülür o mahzun dilde
Bir ömür harcanır bu dertli yolda
Vebali ağırdır bizim bacılar.

Sofraya bereketi koyan o eldir
Fırtınada sığınak, kopmaz bir beldir
Gözyaşı içine akıtılan seldir
Huzurun bendidir bizim bacılar.

Hamuru yoğurur, tandırı bekler
Derdinin üstüne bin dert ekler
Yorgun düşse de hep şifa bekler
Toprağın kalbidir bizim bacılar.

Alnında çizgiler bin bir hikaye
Hizmetten gayrısı olmaz gaye
Evladın yoluna olur feda-ye
Cennetin müjdesi bizim bacılar.

Eğilmez rüzgarda o vakur bir baş
Dökülür gözlerden sessizce bir yaş
Bize merhem olur bir lokma bir aş
Vefa durağıdır bizim Köşektaş!