YAĞMUR VURURKEN KALBE O OLANCA SESİYLE
RÜZGAR ŞARKI SÖYLESİN KUDRETLİ NEFESİYLE
GÜLLER AÇARKEN BİZE NİDA ELBİSESİYLE
HASRETİM DOĞAN GÜNE GÜLÜŞÜNDEN BAHSETSİN
TÜM BEŞERİ DİNLESİN KUŞLAR BİZİ SÖYLESİN
BİR SABAH BİR BAKMIŞSIN YANINDA UYANMIŞIM
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta