Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Ekmek kavgası, ekonomik bozukluklar, insanlara faydası olması gerekirken insanları insanlığından eden teknolojik gelişmeler, bir de bunların üstüne insanlarda önceden var olan fakat şimdilerde hiç görülmeyen vefa, bunları üst üste toplayınca insanlara neler olduğunu anlayacaksınızdır...
Bu yorum bendenize ait, kimseyi bağlamaz...
Saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta