17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Kelebek kanadının rüzgârıyla savrulduk
Hüzzâma döndü renkler, acılarda kaybolduk
Aşkın ateşi çekti, pervanece kavrulduk
Anladık en sonunda, neden biz böyle olduk
Küfürden esen yeller, benliği sarhoş etti
Sırçaları dağıttı, gönül köşkümüz yitti
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta