17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Kelebek kanadının rüzgârıyla savrulduk
Hüzzâma döndü renkler, acılarda kaybolduk
Aşkın ateşi çekti, pervanece kavrulduk
Anladık en sonunda, neden biz böyle olduk
Küfürden esen yeller, benliği sarhoş etti
Sırçaları dağıttı, gönül köşkümüz yitti
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta