On dördünde sevdim
Tanımadan aşkı
Bilmeden
Belki susuşuna kandım
Belki bakışına
Bekli de gülüşüne
Kim bilir
Sevdim sandım
Aşk sandım
On beşinde sevilmeden terk edildim
Dertliydim
Kahroldum
Küstüm
Zehrettim hayatı kendime
Ağladım
Ağlattım Sevenlerimi
On dördünde diyorum
Düşünün
Biz böyle mutsuzuz
Bizim derdimiz budur
Derdimiz çoktur
Sonra bulutlar
Dağlar
Taşlar
Kuşlar ağlar anlatsan
Bir reha muhtar çıkar anlatırda
Ağlatırız dünyayı
İşte buna
İşte Bu komediye
Biz yaşamı tanımadık
Savaşı
Kazanışı sevmedik
Biz hiç yorulmadık
Hep yorgunduk
Hiç zinde
Hiç zeki
Hiç başarılı
Hiç çalışkan olmadık
Hep tersiydik
Aptaldık
Kördük
Hep baktık
Hiç görmedik
Kayıt Tarihi : 29.7.2011 15:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!