Ve bizdik zamanda kağıttan gemilerle yolculuğa çıkan,
Umut kırıntıları dolu, yaşamın ağırlığıyla yüklü bavullarla.
Nasırlı ellerimizde hasretten kalma ağır izli yaralar,
Sırtımızda kırbaç gibi, boynu bükük bırakılmış sevdalar.
Ve bizdik zamanın mihrabında, hayatın girdabında boğulan.
Bir adım atmak için çırpınan, ikincisinde korkak ilerlemeye üşenen.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta