Düştü karnıma iki damla sevgi,
bir yerde birleşerek.
Düştü yüreğime merakla telaş,
sevinerek.
Biliyorum,önce ne olduğunu anlamayacağız,
herşey eskisi gibi devam edecek.
Sonra midem kabul etmeyecek,
eski tadları,uğraşları.
Ama o haydut alacak günlük hasılatını.
Varlığını ele güne ispat edecek,
her geçen gün inat ederek.
Belkide bu yoldan vazgeçecek.
O zaman biz öleceğiz.
Vazgeçmezse eğer,
büyüyeceğiz onunla beraber.
Büyüdükçe hayat değişecek.
Sonra yeniden doğacağız.
O zaman biz sevinçten öleceğiz.
26.05.2005
Nihal GüngörKayıt Tarihi : 26.5.2005 20:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!