Emirganda çay içerken rıhtımdan kalkan gemilere bakardık.
Tamamen sus pus olup onları izlerdik.
Hayallere dalardık umutlar yeşerirdi gözlerimizde.
Yeni bir ufka açılan yelkenler gibi bizde geleceği düşünürdük.
Kapalı kapılar arkasında kalırdı sıkıntılar.
Dert etmezdık acıları, haykırışları, yalvarmaları.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta