Karanlık krallığın asil şövalyesi oldum bir an,
Dona kaldı beynim,bir çan gibi sallandı vücudum.
Yer altına mahkum kök gibi dallandım ve budaklandım,
Denizler kadar engin cam gibi şeffaf düşüncemle.
Modern bir mekanda dörtgen masanın etrafında,
Aniden dışa vuruldu o soru: Biz neyiz..?
Hilalin yakamozu mu? yaşanması gereken hasret mi?
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta