Biz ki Şiiri - Servet Balıbey

Yürümek;
    Elimde ki ekmek sıcaklığıyla
        yıldızların döküldüğü yuvama doğru
            aydınlığa doğru...
Şimdi
Birtek derdim kaldı çökmeden yaşlanmak
Toprağa girmeden
     Yaşlanmak amma
        Dimdik ayakta

Sonra sen gelirsin aklıma
mazime dair tüm heyecanım
kaçak bir mermi gibi sıkılmış
günahkar bir seri katil gibi gözü kara

Birden
çarpıtığım kolun kitapların gibi yere fırlatmıştı beni
toplamaya çalışırken kitaplarını, beni topladın
özür dilemeye fırsat vermeden adam ettin
seni okudum senden mezun oldum

deli çağlarım davamın yolu
fikirlerimde ki sadelik senin cümlendi
adandığım vatan birden sen oldun
halkım toplu saçların

bak tepedeyim en sevdiğin yer
uzayan şehir ayak ucunda
ezilen yok büzülen yok
her birey dimdik ayakta
gibi görülen

​Görmüyor musun
Şehrimizde güneşler doğmuş
Buğdayın başı dimdik, kuzular otlar
Okul bahçesinde gülen cocuklar

   Garipsemeden
      hür ve özgür bir dünyanın...
Sadece kalemlerle taşınmayacağını
​Fabrikada dönen çarkları,
fikre pranga vurulmuş gençliği

Biz ki;

    Kalpleri kızgın güneşin altında atanlar,
    yarını bugünden kurtaranlarız
Bembeyaz hayaller kuranlarız
Bir sonraki gün daha aydın
Daha güzel ve daha vasıflı
devlet kuranlarız