Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Şimdi Kara Bir Kalemle,
Bana Kırmızı Gözükerek,
Çok İstediğin Güllerden,
Sarı Bir Demet Elimde;
Sana Son Şiirimi Yazıyorum...
Ben Bile İnanamazken Bunun Son Olduguna;
Senin Halini Düşünemiyorum...
Keske Böyle Olmasaydı Amma;
Buna Cok Zorlanmış Bir Şekilde;
Elveda Diyorum.....
Finaldeki duygu yoğunluğu şiiri besliyor tebrikler
ELVEDA DİYORUM....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta