-Saime’ye-
Çocukluğumuzda, zengin kaldırımlarda,
parçalanmış yüreğimizi sürüklerdik ardımızda.
Emanet bırakırdık gözlerimizi,
bir simitçinin akşam vakti simitlerine.
Bağdaş kurup nasırlı elleri göğsümüzde,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta