-Saime’ye-
Çocukluğumuzda, zengin kaldırımlarda,
parçalanmış yüreğimizi sürüklerdik ardımızda.
Emanet bırakırdık gözlerimizi,
bir simitçinin akşam vakti simitlerine.
Bağdaş kurup nasırlı elleri göğsümüzde,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta