İkimizde sustuk konuşamadık
Duygularımızı anlatamadık
Düşündük inceden derinden
Neydi bizi bu hale getiren
Sevgimizmiydi yoksa eksilen
Aşkımızmıydı kalbimizden eriyip giden
Yoksa zamanmıydı acele kararlar verdiren
Elbette bir sebebi vardı bizi bu kadar üzen
Yan yana oturuyorduk iki yabancı gibi
Kaçırıyorduk gözlerimizden gözlerimizi
Yutuyorduk öfkeyle birbirimizi kıracak sözlerimizi
Oysa biz böylemiydik kavuşmak için neler feda etmiştik
Sustuk sorduk kendi kendimize neden böyle olduk
Sadece sessiz sessiz içimizden konuştuk
İkimizde kalbimizi tutuyorduk titreyen ellerimizle
Ağlıyordu yaralı kalbimiz suskun halimize
Önce derinden bir of çektik içimize
Sonra rüzgara verdik tüm dertlerimizi
Bizden uzaklara alıp götürsün diye
Deymezdi böle büyük bir aşkı üzmeye
İlk defa tanışıyor gibi birbirimize bakıp gülümsedik
Susmamıza darılmamıza hiç bir sebep yok dedik
Bir kez daha anladıkki birbirimizden kopamayız
Biz bir elmanın iki yarısı yız
Kayıt Tarihi : 18.6.2005 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (2)