Biz Asla Ayrılmayacaktık

Bir gün dönmek isteyeceksin sen de,
Adım atıp yola çıkmaya yelteneceksin.
Lakin dizlerin tutmayacak,
Ayakların o eski yolu bulamayacak.
Kendi kendine bir şeyler mırıldanmak isteyeceksin;
Kelimeler boğazına düğümlenecek,
Lal olacaksın, söyleyemeyeceksin.

Bir gün tüm öfkelerini bir kenara bırakıp,
Oturup geçmişi uzun uzun düşüneceksin.
İyisiyle kötüsüyle, yalanıyla yanlışıyla...
Dalıp gideceksin ta uzaklara;
Bazen "iyi ki" diyeceksin, bazen "keşke" deyip,
Mahzun bir edayla boynunu bükeceksin.

Belki de her şeyi unutacak kadar güçlü,
Yahut hatırlamayacak kadar umursamaz davranacaksın.
Dilin asla ismimi mırıldanmasa da
Aklın ve kalbin ruhuna mutlaka fısıldayacaktır.
Ya "boş ver" deyip geçecek,
Ya da iki damla gözyaşıyla kendini teselli edeceksin.

Bazen yeni bir şeyler aldığında aklına şu gelecek:
"Keşke yanımda olsaydı da ona da söyleseydim."
Sahi, "beğendin mi?" demeyi özleyeceksin.
Ya da silinip gitmiş hatıraların arasında olduğum için,
Hiç oralı bile olmayacaksın.

Bazen oturup düşüneceksin;
"Aslında benim için iyi biriydi," diyeceksin.
Tam bir baş belası ama hayatımın anlamıydı...
"Farklı biriydi, beni hiç anlamıyordu,
Onunla yapamıyordum," diyerek avunacaksın.
Bazen de "iyi ki ayrılmışım" diyeceksin;
"Tam bir kabus, tam bir ıstırap, tam bir azaptı..."
Kendini böyle kandıracaksın.

Yalnız kaldığın o kuytu zamanlarda beni düşüneceksin:
"Acaba o da beni hâlâ düşünüyor mudur?"
"Sahi bir mesaj atsam cevap yazar mı, yoksa kızar mı?"
"O da bana yazmak istiyor mudur?"
"Keşke şimdi o bir mesaj atsa da,
İçimdeki bu özlem dinse, bu ateş sönse..." diyeceksin.

Ve bir gün oturup şunları da düşüneceksin:
Beni deli ettiğin, çıldırttığın o günleri...
Bana verdiğin acıları, uğrattığın zararları...
Sana en çok ihtiyaç duyduğum zamanları bile bile,
Acımasızca bırakıp gittiğin o günü düşüneceksin.
Sahi, bunca hatıraya rağmen,
"İyi ki bırakıp gittim" diyebilecek misin?
Dilin bunu söylese de yüreğin müsaade edecek mi?

Bir gün beni gerçekten sevmiş olduğunu fark edeceksin,
Bunu düşünmek bile içini acıtacak.
Ne gözyaşı dökebilecek ne de aynalara bakabileceksin.
Belki bir gün hayatına yeni biri girecek;
Benden daha iyi, daha yakışıklı...
Sana benden çok değer veren, tam hayalindeki gibi,
Üstüne titreyen biri olacak.

Peki o an aklına ben geldiğimde,
Hatıralarımız bir film şeridi gibi geçtiğinde,
Sen gerçekten bunu hak ettiğine inanacak mısın?
Düşündükçe bana haksızlık yaptığını anlayacak,
Bütün dünyayı karşına alıp bana koşmak isteyeceksin.

Sahi, koşup geldiğinde...
Beni o yaralı bıraktığın yerde bulabilecek misin?
Kim bilir, belki ben senin kadar acımasız olmayıp,
Tüm hatıralarımıza sahip çıkarak seni bekliyor olacağım.
Ya da ya bir meyhanede, ya bir tımarhanede,
Yahut bir mezar başında olacağım.

İşte o zaman aklına o sözümüz gelecek:
"Hani biz asla ayrılmayacaktık?"