Biz mor dağlarda geçirdik çoçukluğumuzu
Umut kokan çiçekleri kokladık gönlümüzce
Gözyaşımızla yıkadık yüreğimizde ki tozu
Adam gibi sevdik sevmeyi ölürcesine
Bilmedik ihanetin adını hiç duymadık
Can koyduk baş koyduk dostumuzun yoluna
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok harikaydı
helal olsun
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta