Sen ki durgun sularda damla gibiydin,
Sen; ilk bahar yağmurun dan sonraki
Gökkuşağım dın rengarenk doğan.
Sen ki özlemim, ulaşılmazım, sevdiğim din...
Okyanusta özgürlüğünü hayal ettiğim yunusum,
Altın kafeste çırpınan bülbülüm,
Ve bahçemdeki sarı açan gülüm...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta