Bu gün
Sensiz güne başlamanın adıydı bende
Yokluğunun acısı vardı içimde
Akşamdan yalvarmıştın tanrıya
Sabah olmasın dilemiştim
Duam kabul olmadı gün doğdu yine
Hani istemesem de
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Sen yoktun artık
Yürürken yol da
Binalar üstüme yıkılı verdi
Hücrelerim, ruhum bedenim altında kaldı
Uzattım elimi sana
Kurtulmak için enkazdan
Ama Sen yoktun
Ve ben
Bir kez daha öldüm
Bittim ….öldüm.
Ne baharın güzelliği nede omzunda ağladığımız bir dost dindirebilir bu acıyı...Anlatmak hıçkırıklara boğularcasına sessizce,ölmek isteriz o anlarda...Uzun sürecek yalnızlığımız ve acılarımızla başbaşa...Hüzünlendirdiniz yüreğime dokundunuz sevgili şair bu şiirinizle...Tebrikler kaleminize ve seven yüreğinize...Sevgilerde kalın...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta