Bittiğinde Şiiri - Ferhat Yıldırım Gören

hiçbir şey direnmiyor.
gökyüzü bile susmayı öğrendi.

içimde bir boşluk var,
korkutmuyor beni.
belki bu huzurdur,
belki de alışkanlık.

bir gölge geçti üzerimden,
tanıdık bir sıcaklıkla.
gitti,
ve ardında bana benzeyen bir sessizlik bıraktı.

düşüncelerim,
artık koşmuyorlar.
sadece duruyorlar,
bir denizin yüzeyinde salınan yapraklar gibi.

zaman elini çekti üstümden,
kalbim kendi ritmine döndü.

yaşam bazen
devam etmenin değil,
artık kaçmamanın adı.