Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şiirdeki söyleme bakılırsa yinelenen bir tavrın son hali söz konusu...
'Bitti,son' ..Pek inandırıcı gelmedi..
Ama uyarıcı işlevselliğiyle,söyleyişteki yoğunluğuyla çok şık bir şiir.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta