Daha gidilecek yolumuz varken, henüz vakit bize çok erken derken bitti.
Aşkınla yanarken, sevdana kanarken, gözlerinin içine bakarken bitti.
Hayallerim varken, sensiz yerler bana darken, yüreğime akarken bitti.
Geleceğe bakarken, umut meşalesini yakarken, anılarımızı anarken bitti.
Babama ağlarken, evladıma dayanırken, yanımda olacak sanırken bitti.
Dizlerinin önüne çökerken, gözlerimden yaşlar dökerken bitti.
Herkes biterken, biz bitmeyiz derken bitti. Ben bittim…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta