Ne de çabuk geçti bahar ile yaz,
Mevsim kışa döndü güz bitti gayrı.
Kesilir nefesim yürüsem biraz,
Yol yokuşa döndü düz bitti gayrı.
Irmak gibi çağlayarak akardım,
Haksızlığa susmaz karşı çıkardım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE, RUHLAR ALEMİNDEN, ELEMENTLER VE ATOMLAR ALEMİNDEN, ANA RAHMİNDEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZAN'DAN VE HESAPTAN GEÇİP CENNET YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR."
Hayırlı imtihanlar ve hayırlı yolculuklar Adem bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta