Bitti Şiiri - Jekpot Senkaybettin

Bitti diyorsun ya şimdi,
Bir kelimeyle koskoca bir ömrü kapatır gibi…
Bitti demenle biter mi hislerim?
Susar mı içimde yıllardır konuşan sevda?
Bir cümleyle sökülür mü
Kalbime nakış gibi işlenen adın?

Sayfalar dolusu sözüm var sana,
Hiçbirini yüzüne söyleyemediğim…
Yutkunduklarım var,
Sustum sandıkların aslında
Gece yarılarına sakladığım çığlıklar.

Kurduğum onca hayal vardı hani,
Birlikte yaşlanmayı bile planladığım,
Adını geleceğime yazdığım düşler…
Onlar da mı bitti şimdi?

Hayır…
Bitmez bazı şeyler,
İnsan “bitti” dese de.

Kalbin katılaşmış olabilir,
Merhameti unutmuş bir taş gibi.
Yüreğin başka limanlara
Yelken açmış olabilir,
Başka gözlere demirlemiş,
Başka seslerde huzur arıyor olabilir.

Ama ben…
Ben bıraktığın yerdeyim hâlâ.
Aynı sokakta,
Aynı sessizlikte,
Aynı yarım kalmış cümlede.

Gittiğin gün durdu zaman.
Saatler ilerliyor ama
Ben ilerleyemiyorum.
Adım atsam düşüyorum,
Susmayı denesem içim bağırıyor.

“Cehennemin dibindeyim” diyorsam
Abartı sanma.
Ateşi senden öğrendim ben,
Yanmayı adınla.
Her gece senle yanıyorum,
Her sabah sensiz külleniyorum.

Ne cennet istiyorum artık,
Ne umut…
Sadece bu acıya
Alışabilmeyi diliyorum.

Bitti diyorsun ya…
Keşke bilsen,
Bitmek her kalbe yakışmıyor.
Bazı sevgiler yarım kalır,
Bazı insanlar olduğu yerde donar,
Ve bazı vedalar…
Bir ömür sürer.