Her sabah aynı güne
Gözlerimi açıyorum
Yaşadığım hergün
Hiç bitmeyen bir hikaye gibi...
Çevirdikçe sayfalarını
İçinde kayboluyorum
Bu aptalca hikayenin kahramanlarını
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Ne yalnız kalmayı severim, ne yalnız bırakılmayı. Yalnızın evinde, ikinci bir yalnızlıktır aynalar.
Yokluğun , yokluğum oluyor, sensiz nefes bile alamıyorum. Dön artık, ve bu hikayeye son noktayı sen koy diyor şair. Çok güzeldi, kutluyorum, saygılar.
Birol Hepgüler.
İçinde sevdayı taşıyan yürek küfesinin yükü ağırdır ama yaşanılan 'hikaye'ye aptalca demekte (yaşanan ne olursa olsun biraz insafsızlıktır...
Kutluyorum sayın Serap Özen, şiir yüreğinize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta