Küskün bir akrabadır, sır vermez onca Nebula.
Samanyolları da ne kadar uzak durmakta bana,
Gecenin bütün dinginliğini sırdaşlığını bırakıp,
Bütün sonsuzluğuyla bütün sonsuzluğu da alıp,
Aklım ermez gibi bakmaktadır boşluklar bana.
Promete’ye çaldıranlar evrenin enerjisini,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta