Bitmişti...,
Halbuki sonsuz zannetmişti yürekteki ateşi.
Hiç ıslanmayacaktı yanaklar ve kanamayacaktı
tekrar tekrar yaralar.
Söz vermişti...
Ayrılığı tatmayacaklardı ömür boyu
ve nefeslerini kesmeyecekti yalnızlığın acı kahkahaları.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta